Tydzień Biblijny w Parafii

Tydzień Biblijny w parafii – A.D. 2019

Program duszpasterski na bieżący rok wyznacza hasło: „W mocy Ducha Świętego”. Nikt jednak nie może korzystać z mocy Ducha Świętego, jeśli nie otwiera się na zbawcze orędzie słowa Bożego. Dziś rozpoczynamy w kościele Tydzień Biblijny, dlatego w oparciu o orędzie błogosławieństw Jezusa z Kazania na Górze (Mt 5,1-12) chcemy dziś i w następne dni tego tygodnia w kościele parafialnym rozważać i otwierać się na kolejne błogosławieństwo Jezusa, a tym samym na moc Ducha Świętego potrzebną do bycia błogosławionym.

Zachętą do skorzystania z tej propozycji duszpasterskiej niech będą słowa papieża Franciszka: „Posłuchajmy ponownie Jezusa, z całą miłością i szacunkiem, na które zasługuje Mistrz. Pozwólmy Mu, aby Jego słowa nas uderzyły, prowokowały, wzywały do prawdziwej przemiany życia. W przeciwnym razie świętość będzie tylko słowami”.

Na program każdego spotkania składać się będą trzy zasadnicze części. Pierwszą z nich będzie konferencja poświęcona wyjaśnieniu krótkiego fragmentu z Ewangelii ośmiu błogosławieństw. Druga część spotkania będzie osobistą modlitwą przed wystawionym Najświętszym Sakramentem, inspirowaną odkrytymi wcześniej możliwościami aktualizacji słowa Bożego. Zwieńczeniem spotkania z żywym Chrystusem w słowie Ewangelii i na modlitewnej adoracji Najświętszego Sakramentu będą propozycje konkretnych działań apostolskich oraz sposobów i obszarów zaangażowania się w życie społeczne i kościelne. W ten sposób w mocy Ducha Świętego każdy będzie mógł wejść na drogę umierania dla siebie, by wnieść Chrystusa i Jego Ewangelię w swoje środowisko życia.

Te nabożeństwa biblijne odbywać się będą podobnie jak dziś zakończone Nabożeństwem Majowym w kościele parafialnym pół godziny przed Mszą św., czyli o 17.30. Zapraszamy do udziału. Dzisiaj natomiast dodatkowo każdy wychodząc z kościoła będzie mógł wylosować karteczkę z cytatem z Pisma św. Niech każdy weźmie do domu i rozważy, co Pan Bóg chciał mi dziś powiedzieć.


1. UBÓSTWO W DUCHU

„Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy
królestwo niebieskie
(Mt5,3)

Impulsy do osobistej modlitwy

• Jak kiedyś Zacheuszowi, tak dziś każdemu z nas Jezus proponuje: „(…) dziś muszę się zatrzymać w twoim domu” (Łk 19,5).
Skoro Jezusowe „dziś” jest przynagleniem, na modlitwie otwierajmy nasze serca i życie dla Niego. Nie możemy bowiem pozwolić, aby doświadczenie naszej relacji z Chrystusem było dla nas czymś obcym i dalekim. Radujmy się więc Jego obecnością pośród nas
i dziękujmy Mu, że wszedł w życie każdego z nas, aby być z nami jako Zbawiciel zawsze gotowy do pomocy.

• Zauważmy, że stopień naszego zjednoczenia z Chrystusem zależy od tego, czy w naszym sercu jest dla Niego miejsce. Ten stan w pierwszym błogosławieństwie Jezus nazwał ubóstwem „w duchu”. Papież Franciszek podpowiada, że można rozpoznać go po sercu, które nie jest zadowolone z siebie, nie upatruje bezpieczeństwa jedynie w dobrach doczesnych, ale żyje pragnieniem Boga przychodzącego „ze swoją nieustanną nowością” (GE 67-68). W postawie wielkiego zaufania otwierajmy się dziś na nowość, którą przynosi nam Jezus.

• Za św. Ignacym z Loyoli papież Franciszek przypomina, że ubóstwo duchowe wiąże się „ze świętą obojętnością” (GE 69). Polega ona na zachowaniu wewnętrznej wolności, której przejawem jest zadowolenie z tego, co się ma. Cechą ubóstwa duchowego jest też życie w pewnej ascezie. Na modlitwie otwierajmy się na taki sposób życia, zapragnijmy go, choć wydaje się to czymś niemożliwym do zrealizowania w tak bardzo absorbującym nas świecie.

• Konkretnym sprawdzianem czy ktoś jest ubogi duchem będzie zawsze jego postawa wobec biednych i potrzebujących. Nie szukajmy ich daleko, gdyż oni są pośród nas. Odnajdźmy ich na modlitwie przed Panem. Starajmy się usłyszeć ich wołanie o pomoc i upraszajmy ją zgodnie z wolą Boga.

• Pamiętajmy, że ludzie ubodzy w duchu są wielkim skarbem dla każdej wspólnoty. Bez nich życie ludzkie staje się nie do zniesienia, zimne i obojętne. Prośmy dla siebie o doświadczenie wewnętrznej mocy i radości, jaka jest udziałem ludzi ubogich w du-chu. Módlmy się, by takimi ludźmi byli wszyscy, którzy pełnią ważne funkcje społeczne i kościelne w naszej lokalnej wspólnocie i w Ojczyźnie.

Zadania apostolskie

• Rozważę i pomodlę się orędziem następujących tekstów biblijnych: Mt 19,16-22 (1); Mt 19,23-30 (2); Łk 16,19-31 (3); Łk 19,1-10 (4)

• Wprowadzę w swoje życie większą ascezę, ograniczając czy rezygnując z pewnych przyzwyczajeń i zachowań, które mnie zniewalają i pozbawiają duchowego rozwoju

• Postaram się, by w swoim najbliższym środowisku życia zauważyć osoby potrzebujące jakiejś pomocy. Rozeznam dokładniej ich sytuację i wyjdę im naprzeciw poprzez rozmowę, konkretną pomoc czy modlitwę

• Postawa ubóstwa duchowego owocuje w czynach miłosierdzia i służby najbardziej potrzebującym. Pomyślę o możliwości wpisania w swoje życie opcji na rzecz ubogich poprzez jakąś formę wolontariatu w ramach instytucji posługującej ubogim: ludziom starszym, dzieciom, chorym, niepełno¬sprawnym, bezdomnym

• Urządzić w swojej grupie kościelnej, rówieśniczej, koleżeńskiej czy w rodzinie pomoc pieniężną lub konkretną pomoc materialną, by wesprzeć ludzi potrzebujących pomocy

This entry was posted in Aktualności, Ogłoszenia Parafialne. Bookmark the permalink.

Comments are closed.